ถึงวันนี้วาเลนไทน์มาถึงแล้ว

แต่เรานั้นยังเศร้าซึมเหมือนเช่นเคย

เหมือนเป็นวันเงียบสงบ ไร้คนสน

ได้แต่จ้อง มองคนอื่น เขาชื่นบาน

ส่วนตัวเราได้แต่งกลอนสำหรับฉัน

เพื่อบรรยาย บรรยากาศ ของเราหนา

ว่าตอนนี้สุขทุกข์ไปถึงไหน

ขอให้อ่านบทกลอนนี้ต่อไป

คน อื่นมองดูแล้ว มีสุข ชื่นบาน
ไม่ เหมือนเราดูทุกข์ รอบด้าน
สำ รวจดูรอบข้าง ไร้รัก คู่กาย
คัญ ฉ่องส่องดูหน้า แลเศร้า หมองมัว

แม้ตัวฉันเศร้าหมอง ไร้ผองเพื่อน

แต่ก็อยากให้ทุกคนได้สมหวัง

ในทุกสิ่งทุกอย่างทั้งหลายอัน

ดั่งบทกลอนข้างล่างที่แต่งมา

วันสิบสี่กุมภาวาเลนไทน์
ขอให้หมายสิ่งใดได้ดังหวัง
ทั้งความรักการงานอยู่ยืนยัง
ให้จีรังสุขสมหมายไปชั่วกาล

สุดท้ายนี้ใครที่อ่านขอได้ไหม

ช่วยพิมพ์ตอบ คอมเมนท์หน่อยจารึกหนา

เพื่อผมนี้จะรู้ว่ามีเพื่อนมา

คอยห่วงใยสอดส่องมองเฝ้าดู